Afrodyzjaki

Od czasów najdawniejszych kultur troszczących się o ustawiczne pobudzanie mocy witalnych i zapewnienie płodności kobiecie, także całemu światu, aż do kultury współczesnej często zainteresowanej samą seksualnością, w funkcji afrodyzyjnej stosuje się rozmaite środki.

W dobie nowożytnej poszukuje się racjonalnych technik stymulacji erotycznej i mówi się o środkach psychofizjologicznych (wzrokowych, dotykowych, zapachowych, słuchowych) i wewnętrznych (pokarmy, napoje alkoholowe, narkotyki, preparaty medyczne). W kulturach magicznych uzasadnienie ich skuteczności wyprowadzano na podstawie magicznych i symbolicznych związków z płodnością czy też ogólniej ze sferą sacrum. Zdarzało się, iż miały one właściwości pobudzające, które można także wyjaśnić naukowo (np. poprawiający krążenie imbir), nie one jednak rozstrzygały o zastosowaniach afrodyzyjnych.

Afrodyzjaki niebezpieczne dla zdrowia?

Są także wśród nich środki, których stosowanie może być niebezpieczne dla zdrowia i życia (np. tzw. mucha hiszpańska, niewielki chrząszcz - majka lekarska, z której spożywano proszek, działała silnie drażniąco m.in. na drogi moczowe i narządy płciowe i mogła prowadzić do śmiertelnego zatrucia, podobnie jest też z korzeniem mandragory).

Zobacz także: Afrodyzjaki

W kulturach tradycyjnych seks i czynności prokreacyjne należały do działań wpisanych w porządek nocy i obarczonych ryzykiem rytualnej nieczystości. Dokonująca się stopniowo zmiana nastawienia do seksu nie likwidowała przeświadczenia o tym, iż ujawniają się w nim mroczne moce Natury przeciwstawiane ładowi kultury. Z tego właśnie powodu bardzo wiele afrodyzjaków to środki, które mają spowodować uwolnienie człowieka od ograniczeń świata kultury i nadać mu cechy szczególnej „dzikości". Mogły też - na innym poziomie kulturowej interpretacji - odwoływać się do samego tylko podobieństwa narządów płciowych w stanie gotowości do czynności prokreacyjnych.

Za afrodyzjaki uważano często substancje bądź przedmioty, w których widziano uosobienie sił witalnych, mocy odradzającego się życia. To właśnie wyjaśnia obecność jaj w wielu obrzędach, których celem było pobudzenie mocy płodności Ziemi. One także były elementem symboliki weselnej (np. śląski zwyczaj podawania jajecznicy na znak przyjęcia zalotów). Jeszcze współcześnie wierzy się we wzmacniające męską potencję działanie jaj przepiórczych. Jako afrodyzjak podaje się także jajeczny flip, w którym jajka wbite do brandy miksuje się z mlekiem, miodem i szczyptą soli.

Alkohol jako afrodyzjak

Za afrodyzjaki uważano środki, które posiadały właściwości mediacyjne np. alkohol . Mediatory w sensie magicznym uwalniały człowieka od ograniczeń m.in. osłabienie kontroli norm społecznych, przełamanie wstydu itd. W kul­turze tradycyjnej podkreślano raczej, iż środki takie mają umożliwić ludziom przekroczenie granicy uporządkowanego świata i pozwolić na uczestniczenie w odmiennym porządku sacrum.

Popularnym również jako afrodyzjak mediatorem był jak wyżej wspomniałam alkohol . W celach rytualnych spo­żywano go podczas obrzędowych uczt (np. jako składnik żałobnych obiat czy w czasie orgiastycznych świąt ku czci Dionizosa). Na początku XX wieku afrodyzjakiem o dwuznacznej sławie był absynt, pity m.in. przez modernistycznych artystów. Była to nalewka z piołunu , dzikiego majeranku, anyżu i innych ziół aromatycznych. Długotrwałe używanie środka uwal­niającego od wszelkich trosk prowadziło do chorób umysłowych i śmierci (odpowiedzialny był za to min. Tujon , występujący do dziś w wermutach), co spowodowało zakaz produkcji absyntu.