Kształty przedmiotów i roślin pobudzające siły witalne

Zdolności pobudzania sił witalnych i potencji seksualnych przypisywano przedmiotom (roślinom), których kształt kojarzył się z fallusem bądź vagina. Jako że w myśli magicznej forma, wizerunek stanowią integralną część przedmiotu, różne nawet rzeczy, lecz podobne w kształcie mogą więc uży­czać sobie swoich jakości.

Dzięki podobieństwu kształtów do narządów płciowych uznaniem jako afrodyzjaki cieszyły się np. korzeń żeń-szenia, banany, gruszki, marchew. Wywar z pietruszki miał być składni­kiem maści umożliwiającej czarownicom odbywanie lotów na wysmarowanej nią fallicznej miotle. Od starożytności dla odzyskania seksualnego wigoru spożywano ostrygi przypominające żeńskie narządy płciowe .

Rytualne pieczywo miało także wyraźnie erotyczne kształty. Mogły to być zarówno po­dłużne, przywodzące na myśl fallusa, bagietki, jak i chleb, bułki czy placki wyobrażające vagine.

Zgodnie z myśleniem magicznym stan seksualnego pobudzenia powinno pomóc osiągnąć także to, co nie ma jednoznacznego statusu taksonomiczne­go. Wszelkie twory, przedmioty czy substancje hybrydyczne, kwestionując swoim istnieniem ład ludzkiego świata odwzorowują jednocześnie brak tego porządku w zaświatach.

Napoje miłosne

Dawni Słowianie sporządzali miłosne napoje składające się z uryny, krwi menstruacyjnej, spalonych włosów sromowych i nawozu końskiego. W magii miłosnej wielu kultur, a więc w działaniach mających prowadzić do obudzenia erotycznego zainteresowania wybranej osoby, używano wydzielin z narządów płciowych, spermy, śliny. Substancje te uważano za nieczyste, jako że wszelkie wydzieliny, odcięte włosy, paznokcie są taksonomicznie niejednoznaczne: odrębne od cia­ła, z którego pochodzą, pozostają jednak z nim w głębokim symbolicznym związku.

Zobacz także: Zakochane cocktaile

Przekonaniu o skuteczności magicznych sposobów wzmacniania erotyczne­go pożądania i potencji odpowiada wiara w istnienie środków prowadzą­cych do efektów przeciwstawnych. Muszą więc istnieć przedmioty i substan­cje, które powodować powinny wygaszenie seksualnych żądz i zniszczenie erotycznego wigoru. Zalecano je z powodów zdrowotnych bądź rytualnych jako środki „uspokajające" (np. popularna w zwyczaju słowiańskim mięta).

Słowianie za skuteczny antyafrodyzjak uważali ziele kozłka (zawierające wa­lerianę), które miało nie tylko tonować temperament noszącej go przy sobie dziewczyny (albo nacierającej się nim), ale także odwracać od niej popędy mężczyzn . Wiedza na temat anty afrodyzyjnych działań różnych przedmiotów była niezwykle ceniona - chodziło nie tylko o zdrowie, ale też i refleksję nad czystością, nieuleganie szaleństwu i chaosowi. Polski XVII--wieczny zielarz pisał z troską: „Gdyby kto był zaczarowany, a ile z białej płci, bądź panna, bądź wdowa, bądź i mężatka do niewstydliwej miłości, tylko się wrotyczem obmyć, wrychle wszystkiego pozbędzie".

Antyafrodyzjaki mogły być też elementami magii szkodzącej , utrudniającej normalne funkcjo­nowanie małżeństwa bądź tylko mężczyzny.

Lilith Black Moon
www.okulta.com.pl
www.okulta.pl