Jedną z najstarszych talii kart Tarota, która przetrwała do naszych czasów jest talia Visconti, która została namalowana przez włoskiego artystę Bonifacio Bembo dla księcia Mediolanu Viscontiego Sforza z okazji ślubu Z Biancą Marią Visconti. Najwcześniej pojawia się też nazwa w związku z wczesnorenesansowym freskiem w pałacu Case Boromeo "Grający w tarocci".

Karty Tarota - od gry do wróżb

W dobie Renesansu była popularna gra o nazwie "tarroci". Nazwa "Tarok" po włosku "tarocco" pojawiła się w XVI wieku. Karty Tarota służące wcześniej do gry przeszły swoją ewolucję i stały się jednym z największych mediów wróżebnych. W XVIII wieku Court de Gebelin przypisał alfabet hebrajski do Arkan Wielkich Tarota i najprawdopodobniej stworzył legendę ich egipskiego pochodzenia. Kontynuował to w XIX wieku francuski okultysta Eliphas Levi który połączył Tarota z Kabałą i przyporządkował go kabalistycznemu drzewu życia. Znaczący dla zrozumienia symboliki Tarota był wiek XIX i początki XX, co było też związane z wielkim rozwojem nauk ezoterycznych i spirytyzmu. 

Zakon Złotego Brzasku

W szczególności przyczynił się do tego Zakon Złotego Brzasku założony w 1887 roku przez grupę intelektualistów brytyjskich. Na początku XX wieku Wielkim Mistrzem Zakonu został Wiliam B. Yeats (laureat Literackiej Nagrody Nobla), a w 1898 roku wstąpił do niego Aleister Crowley, który wniósł ogromny wkład w opracowanie nauk i symboliki zakonu a także opracował własną talię Tarota, która w dzisiejszych czasach jest nader popularna.

Z Zakonu Złotego Brzasku pochodzi też bardzo znana talia Raidera-Waita namalowana przez Pamelę Coleman Smith. W 1912 roku w czasopiśmie "Equinox" A.Crowley opublikował swoje "Medytacje" dotyczące Arkan Wielkich Tarota a następnie w książce "Księga 777" zebrał symbole i pojęcia nauk ezoterycznych prawie wszystkich czasów i narodów w powiązaniu z Arkanami Tarota. Klasyczną publikacją na temat Tarota jest jego "Księga Thota" napisana w latach 1938-1942. Zakon ostatecznie zakończył swoją działalność w roku 1937 a sekretarz A. Crowleya zebrał i wydał trzytomowy zbiór dokumentów zakonu.