Osoby trudniące się tym fachem z pomocą specjalnej różdżki czy też wahadła odszukują żyły wodne oraz minerały. Stąd inną nazwą radiestezji jest różdżkarstwo. Do dziś nie udowodniono prawdziwości tej nauki, stąd z reguły określa się ją jako pseudonaukę. W Polsce została zakwalifikowana do tzw. rzemiosła. Jest to nieskończona życiowa energia, która wypełnia cały świat, łącznie ze wszystkimi przedmiotami oraz istotami żywymi. Znajduje się ona również we wszechświecie.
Jest to określenie alfabetu stosowanego w starożytności przez ludy celtyckie, germańskie oraz przez Ormian. Obecnie używa się go w magii. Jest częścią kultury symbolicznej. Rytuał składa się ze specjalnych zwrotów oraz czynów, które mają na celu osiągnięcie pożądanego skutku. W kulturach dawnych wiązały się one z najważniejszymi momentami w życiu plemienia – śmiercią, narodzinami, ale także z suszą czy innymi katastrofami klimatycznymi. Dziś rytuał często łączy się z obrzędem. Warto zauważyć, że rytuał nie jest związany tylko i wyłącznie z religią, wyróżnia się także, np. rytuał kibica. Seans podczas którego medium łączy się ze światem nadprzyrodzonym. Seanse tego typu były bardzo popularne na przełomie XIX i XX wieku, kiedy to ludzie bardzo pragnęli poznać tzw. życie po drugiej stronie. Medium za pomocą specjalnych zdolności miała możliwość porozumiewania się z duszami tych, którzy już odeszli, mogła przekazywać wiadomości od nich ludziom, którzy pozostali na ziemi. Jest to symboliczno-filozoficzna teoria, którą opiera się na specjalnych kartach, posobnych do tych, które przeznaczone są do gry. Przedstawiają one różne obrazy, które mają przypisaną określoną symbolikę. Jest to przekraczanie, które zawiera w sobie to, co właśnie przekraczamy. W dawnych kulturach, czyli jeszcze w czasach przed nadejściem chrześcijaństwa, na ziemiach słowiańskich, wiedźmą nazywano kobietę, która posiadała specjalną wiedzę. Była to osoba szanowana i bardzo potrzebna. Jako jedyna bowiem znała się na ziołach, wiedziała, jak z nich korzystać, by kogoś wyleczyć, by ulżyć komuś w cierpieniu. Dopiero w wyniku nauki chrześcijańskiej kobiety te zaczęto posądzać o paktowanie z diabłem, o czarną magię. Wówczas to też słowo to nabrało pejoratywnego znaczenia. Wiedźma stała się osobą, która rzuca złe uroki, która sprowadza choroby i nieszczęścia. W średniowieczu kobiety oskarżane o magię, tzw. wiedźmy, palono albo wieszano, bądź też topiono.
