Historia run ściśle powiązana jest z historią wszechświata. Energia run znajduje się w każdej cząstce materii i nie materii, która nas otacza. Aby się więc zbytnio nie rozwodzić i zaspokoić Wasze (mam nadzieję) rozbudzone zainteresowanie przejdę do meritum. Jak to wszystko się zaczęło. Zacznijmy od mitologii, czyli Genesis.

Na początku istniał tylko chaos, ciemność, brak kształtów i niebyt. Istniało jednak „coś”. Wielka bezkresna otchłań Ginnungagap wypełniona magicznymi mocami. Na północ od niej powstał z czasem lodowaty Niflheim, a na południu Muspelheim pełen żaru i ognia, w którym zapanował okrutny władca demon Surtr zwany „Czarnym”. On to w przyszłości będzie miał wielki wpływ na dzieje świata bogów i ludzi. W Niflheim powstało źródło Hvargelmir (kipiący kocioł). Wypływająca z niego woda tworzyła rzeki zwane Elivagi. Wpływały one do czeluści Ginnungagap i zamarzały. Na granicy Ginnungagap z Muspelheim tworzyły się mgły, gdyż żar topił lód. Z kropli powstałej wody i ciepła tworzyło się życie.

Pierwsze żywe istoty

Pierwszą żywą istotą powstałą z wody i ciepła był praolbrzym Ymir, zwany też Aurgelmirem. Praojciec rodu Olbrzymów Hrimthursów. Był on istotą samorozrodczą. Spłodził różne istoty, olbrzymy, potwory o wielu głowach i członkach, a także pierwszą parę ludzi. Przekazy mitologiczne mówią tak „Gdy spał i się spocił, pod pachą jego lewej ręki zrodził się mężczyzna i kobieta, a jego jedna noga z drugą spłodziły mu bez stosunku z olbrzymką sześciogłowego syna”. Sześciogłowy syn pierworodny nosił imię Thrudgelmir. Kolejne dzieci Ymira prokreowały się już w sposób tradycyjny. Ostatnimi a zarazem pierwszymi olbrzymami w stworzonym później wszechświecie był wnuk Ymira, syn Thrudgelmira Bolthorn wraz z żoną.