Kilka słów o pasjansach

Trochę historii

Nazwa pasjans pochodzi od francuskiego patience, oznaczającego ‘cierpliwość’. Nie powinno to budzić specjalnego zdziwienia, wszak układanie kart wymaga od gracza cierpliwości i dużego zaangażowania. Jednak dziś zapewne mało kto, układając pasjansa, myśli o etymologii jego nazwy. Mało jest wiadomo o pochodzeniu tej specyficznej gry, podobnie jak niewiele dotąd wiemy o miejscu powstania samych kart, bez których gra w pasjansa nie byłaby możliwa. Przyjmuje się, że karty wynaleziono gdzieś na Dalekim Wschodzie, skąd przez Włochy i Francję przybyły one na kontynent europejski. Stąd też znawcy pasjansów uznają, że, z dużym prawdopodobieństwem, grę samą wymyślili Francuzi. Jednak są to zaledwie przypuszczenia, które obecnie jest niezwykle trudno udowodnić. Faktem jednak pozostaje, że pasjanse opanowały całą Europę i królują one po dziś dzień.

Wprowadzenie do gry

Zwykle do układania pasjansów używa się talii złożonej z 52 kart, zwanej często kartami do wista. Jednak istnieją także specjalne karty, których przeznaczeniem jest układanie pasjansów, są to tzw. francuskie karty. Te specjalne karty są stosunkowo małe, dzięki czemu nie zajmują specjalnie dużo miejsca. Przed przystąpieniem do układania pasjansów warto zapoznać się z kilkoma podstawowymi terminami, związanymi ze sztuka pasjansów. Wśród nich wyróżnia się:

• karty (karty dzielimy na: karty oczek – czyli karty od 1 do 10; karty figurowe – będą to walety, damy i króle, o wartości od 11 do 13; karty podstawowe – czyli te, na których układa się inne karty w porządku malejącym lub rosnącym; karty odkryte – czyli te, które układa się obrazkiem do góry);
• malejący porządek kart (układanie kart od króla w dół do asa);
• rodzina (zalicza się do niej karty, które następują bezpośrednio po sobie);
• rosnący porządek kart (układanie kart od asa w górę do króla).