Prekognicja, czyli przewidywanie

Elementy prekognicji pojawiają się w kulturze współczesnej – czasem trafia na rynek książka lub film, opowiadające o zdarzeniach łudząco podobnych do tych, które mają miejsce parę lat później. Tak było z katastrofą Titanica i zamachem na World Trade Center. Zrzuca się to jednak na karb wyobraźni pisarskiej, która czerpie garściami z historii i społecznych obserwacji a jej wytwory z natury charakteryzują się wizyjnością. Świadectwa prekognicji, rozumianej jako wieszczenie czy jasnowidzenie odnajdujemy już w starożytnych kulturach – greckie kapłanki ze świątyni w Delfach zajmowały się przepowiadaniem przyszłości mężczyznom odwiedzającym świątynię. W Starym Testamencie znajduje się opis proroczych snów faraona, zapowiadających 7 lat urodzaju i 7 lat posuchy oraz snu, który nawiedza świętą rodzinę by ostrzec ją przed niebezpieczeństwem (rzeź niewiniątek).

Definicja

Współczesnie parapsychologia określa prekognicję jako zjawisko paramormalne, polegające na postrzeganiu osób, przedmiotów i sytuacji niezależnie od czasu i przestrzeni, w której się znajdują oraz wiedzę na temat przyszłości. Zależnie od formy tej „wiedzy”, prekognicja dzieli się na poziom osobisty (dotyczący przyszłości konkretnych osób) i ponadosobisty (dotyczący zjawisk ogólnoludzkich) oraz na prekognicję natychmiastową (w której przewiduje się zdarzenia, mające nastąpić w perspektywie kilku sekund) i oddaloną w czasie (kiedy przewidziane zdarzenia mają nastąpić w dłuższej perspektywie czasowej). Osoby które rzekomo doznały zjawiska prekognicji relacjonowały, że zdarzało się to zwykle w zmienionych stanach świadomości – w czasie snu, podczas transu lub medytacji. Z prekognicją mamy też do czynienia podczas onejromancji (wieszczenia) np. z kart lub ze zdjęcia.