Tabu znaczy: “zakaz”, “ograniczenie”. Od tysięcy lat istniały w różnych kulturach pewne ograniczenia. Jedne z nich miały sens, a inne były zupełnie bezpodstawne. W pewnych rejonach świata tabu regulowało wszelkie stosunki w społeczności, a także między ludźmi, a duchami przyrody oraz bóstwami. Na niektórych wyspach Polinezji dzięki tabu stworzono wynaturzoną wersję społeczeństwa i koszmarną wizję świata. Degeneracja wiedzy i obyczajów to skutki używania pojęć duchowych przez ludzi nieświadomych, kierujących się uprzedzeniami i bezpodstawnymi wierzeniami.

Strażnicy tajemnicy

Trzeba przyznać, że wielu kahunów – strażników tajemnicy, potrafiło rozróżniać, co jest właściwe, a co nie. Nakładali więc tabu na związki kazirodcze, które prowadzą do degeneracji, a także na miejsca, w których człowiek nie powinien przebywać i na czynności, których nie powinien wykonywać.

Kiedy Polinezję zaczęli nawiedzać przybysze z Europy, zaczęło im się wydawać, że tabu to kompletna bzdura wynikająca tylko z głupoty kahunów. Rozumieli tylko zakaz kazirodztwa. I to nie dlatego, że byli tacy mądrzy, ale dlatego, że Biblia tego zakazuje. Inne tabu były dla nich nie do przyjęcia i buntowali przeciw ich uznawaniu krajowców. Często kończyło się to dla nich tragicznie.

Zobacz także: Uzdrawianie holistyczne

Komuś, kto nie jest radiestetą, kto nie wyczuwa energii, kompletną bzdurą wydaje się obłożenie pewnych miejsc tabu. A tabu ma w tym wypadku chronić przed chorobami, opętaniem czy złym samopoczuciem.

Tabu obejmowano takie miejsca, które dziś radiesteci nazywają żyłami wodnymi, miejscami emisji szczególnie niekorzystnych energii, szlakami astralnymi itp. Dziś nie tylko radiesteta potrafi je wykrywać (...).

O czym wiedzieli kahuni?

Kahuni wiedzieli, dlaczego dane miejsce jest tabu i rozumieli sens swych zakazów. Potrafili odróżniać energie szkodliwe od korzystnych. Wiedzieli wiele o przyrodzie. Zwykli ludzie nie bardzo się w tym orientowali, więc dali się łatwo zbuntować misjonarzom i zwrócili swój gniew przeciw "uciskającym" ich różnymi tabu kahunom. Na szczęście nie byli aż tak głupi, żeby udowadniać, że objęcie tabu wnętrza krateru to też głupi przesąd, z którym trzeba walczyć. Tak dalece nie uwierzyli, że moc reklamowanego przez misjonarzy Chrystusa jest potężniejsza od tabu! Ale niejeden Polinezyjczyk usiłując udowodnić, że tabu to głupi przesąd, poniósł śmierć lub przynajmniej szkodę na zdrowiu.

Zwykły człowiek nie wiedział, że niektóre rośliny są objęte tabu, bo mają trujące owoce lub liście i aby udowodnić moc swej nowej wiary – zrywał je lub zjadał z wiadomym skutkiem. Winą – oczywiście – obciążano kahunów, jako wrogów Chrystusa i nowej religii zarzucając im uprawianie czarnej magii, rzucanie niebezpiecznych klątw i używanie modlitw śmierci. To stało się powodem mordowania Kahunów na niektórych wyspach, np. na Hawajach.