Moc mistrza Wschodu
W tradycji japońskiej umiejscowienie naszego osobistego źródła mocy, swego rodzaju silnika, z którego wypływa energia życiowa i dynamika działania, to dolna część brzucha. Znajduje się tam punkt zwany hara (dosł. „podbrzusze”).
Hara jest ośrodkiem siły duchowej. Przez stulecia wojownicy wschodu rozwijali sztuki walki, opanowując ćwiczenia służące do gromadzenia siły w hara, który inicjuje wszystkie ruchy. Koncentracja na hara to jedna z podstawowych technik buddyzmu zen.
Podobno z tego punktu rozchodzi się w naszym ciele szczególna wibracja, niesłyszalny dźwięk, którego czystość decyduje nie tylko o naszej sile fizycznej, ale także o mocy, z jaką potrafimy urzeczywistniać nasze zamierzenia. Nuta, którą rozbrzmiewa, istnieje w obszarze postrzegania pozazmysłowego. Dźwiękiem najbardziej zbliżonym do niej byłby okrzyk wydawany przez mistrza karate w trakcie rozbijania stosu cegieł lekkim uderzeniem dłoni.
Siła mistrza
To, co odróżnia prawdziwego mistrza sztuk walk od adepta jest nieangażowanie się w konfliktowe, agresywne sytuacje i unikanie prowokacji. W pewnym sensie jest on nietykalny i pozostaje poza zasięgiem prymitywnych intencji. Mistrz walk po prostu nie musi z nikim walczyć. Jest naturalnym autorytetem, budzi respekt, szacunek, a możliwość współpracy z nim jest przywilejem i okazją do zdobycia bezcennych umiejętności.
Rzeczywista moc ściśle związana jest z charyzmą, jaką roztacza wokół siebie mistrz. Jest to naturalne źródło władzy i przewodnictwa. Obserwując zachowania niektórych biznesmenów, polityków oraz zwyczajnych zjadaczy chleba, dochodzę do wniosku, że wiele moglibyśmy skorzystać z nauk mistrzów wschodu, by bardziej efektywnie realizować nasze cele.
Podobne artykuły: | Polecamy: |
